Ryan Preece zapewnił sobie Chase pierwszym zwycięstwem w Cup w karierze w dramatycznym finale w Daytonie
Ryan Preece zamienił jeden z najbardziej niepewnych finałów sezonu zasadniczego w historii NASCAR Cup Series w największy wieczór swojej kariery. Kierowca RFK Racing wygrał 29 sierpnia 2026 roku wyścig Coke Zero Sugar 400 na Daytona International Speedway, odnosząc po 249 startach swoje pierwsze punktowane zwycięstwo w najwyższej klasie NASCAR. Według oficjalnej relacji NASCAR Preece objął prowadzenie w dogrywce tuż przed końcowym wypadkiem i znajdował się na pierwszym miejscu w chwili wywieszenia żółtej flagi, dlatego zwycięstwo zostało potwierdzone w warunkach neutralizacji. Zamiast planowanych 160 okrążeń wyścig zakończył się po 166, a Preece prowadził łącznie przez pięć okrążeń. Wynik miał jeszcze większe znaczenie, ponieważ zapewnił mu 16. i ostatnie miejsce w Chase, obejmującej dziesięć wyścigów walce o mistrzostwo.
Preece przystępował do finału sezonu zasadniczego w wyjątkowo niekorzystnej sytuacji punktowej. Shane van Gisbergen, kierowca Trackhouse Racing, miał 31 punktów przewagi na granicy awansu do Chase, a nowy system na 2026 rok nie zapewnia automatycznego miejsca w fazie finałowej wyłącznie na podstawie zwycięstwa. NASCAR od tego sezonu przywrócił nazwę i koncepcję The Chase, lecz ze zmienionymi zasadami, zgodnie z którymi do finałowej części sezonu kwalifikuje się wyłącznie 16 najwyżej sklasyfikowanych kierowców po 26 wyścigach sezonu zasadniczego. Właśnie dlatego Preece'owi nie wystarczyło samo zwycięstwo w Daytonie; jednocześnie musiał odrobić dużą stratę punktową do van Gisbergena. Ostatecznie dokonał obu rzeczy, zdobywając podczas wieczoru 67 punktów, podczas gdy Nowozelandczyk zakończył go z 19, co dało końcową różnicę 17 punktów na korzyść kierowcy RFK Racing.
Pierwszy etap niemal odwrócił wyścig przeciwko Preece'owi
Dramatyczny zwrot wydarzeń nie wydawał się prawdopodobny po zakończeniu pierwszego etapu. Według NASCAR Chris Buescher prowadził pod koniec 35. okrążenia, gdy kontakt z samochodem Kyle'a Larsona zapoczątkował incydent, w którym ucierpiał również Preece. Jego Ford z numerem 60 znalazł się na trawie z uszkodzonym lewym przednim narożnikiem, podczas gdy van Gisbergen wykorzystał chaos i wygrał etap. W ten sposób kierowca Trackhouse zdobył maksymalne dziesięć punktów etapowych, a Preece, mimo obrotu i utraty pozycji, zdołał zostać sklasyfikowany na ósmym miejscu. Podczas napraw RFK Racing ocenił, że samochód może kontynuować jazdę bez większej utraty prędkości, co okazało się kluczowe dla dalszej części wieczoru.
Preece następnie przebił się z powrotem przez stawkę i w drugim etapie pokazał, że jego samochód nadal dysponuje tempem potrzebnym do walki w czołówce. Ryan Blaney wygrał ten etap po późnym wyprzedzeniu Chase'a Elliotta, natomiast Preece zajął drugie miejsce i zdobył dziewięć dodatkowych punktów. Ta seria punktów zmniejszyła presję, ale nie usunęła głównego problemu: van Gisbergen nadal znajdował się w sytuacji pozwalającej mu kontrolować własny los, jeśli zdoła utrzymać wystarczająco wysoką pozycję do końca wyścigu. Zespół Preece'a musiał więc połączyć atak na torze z wyjątkowo ostrożnym zarządzaniem paliwem. Według relacji NASCAR RFK w ostatnim etapie próbował maksymalnie wydłużyć zasięg zbiornika podczas długiego okresu jazdy pod zieloną flagą, zakładając, że pozycja na torze może okazać się decydująca, jeśli końcówka odbędzie się bez dodatkowego postoju w boksach.
Strategia paliwowa zmieniła walkę o ostatnie miejsce w Chase
Kluczowy moment dla van Gisbergena nastąpił po żółtej fladze na 155. okrążeniu. Carson Hocevar stracił panowanie nad samochodem przy wejściu w trzeci zakręt, uderzył w zewnętrzną ścianę, a w incydencie uczestniczyli również Erik Jones i Ty Gibbs. Sprzątanie toru wydłużyło końcówkę i zmieniło kalkulacje zużycia paliwa dla zespołów próbujących dotrzeć do mety bez dodatkowego zjazdu do boksów. Stephen Doran, szef zespołu samochodu z numerem 97, wyjaśnił NASCAR, że przy kontynuacji jazdy pod zieloną flagą van Gisbergen miał realną możliwość dojechania do mety, jednak długi okres neutralizacji zwiększył ryzyko wyczerpania paliwa. Trackhouse zdecydował więc wezwać swojego kierowcę do boksów, zatankować samochód i założyć cztery nowe opony.
Decyzja ta była zrozumiała z punktu widzenia bezpiecznego ukończenia wyścigu, ale zepchnęła van Gisbergena głęboko w stawce. Do restartu w dogrywce ustawił się na 27. miejscu, podczas gdy Preece znajdował się na samym przodzie obok Zane'a Smitha. W ciągu kilku minut kalkulacja punktowa całkowicie się zmieniła: kierowca, który przyjechał do Daytony z przewagą 31 punktów, musiał przebijać się przez bardzo zwartą grupę samochodów, a jego bezpośredni rywal otrzymał szansę na zwycięstwo. Na superspeedwayu takim jak Daytona taka pozycja wiąże się z ogromnym ryzykiem, ponieważ w końcowych okrążeniach samochody jadą bardzo blisko siebie w kilku liniach, a każdy błąd może wywołać karambol. Van Gisbergen rzeczywiście został uwikłany w incydent na ostatnim okrążeniu i sklasyfikowany na 28. miejscu.
Preece zaatakował w dogrywce i objął prowadzenie przed końcowym chaosem
Dogrywka rozpoczęła się ze Smithem na prowadzeniu, podczas gdy Preece znajdował się bezpośrednio w pobliżu i wiedział, że nie ma już powodu do zachowawczej jazdy. Według oficjalnego podsumowania NASCAR Tyler Reddick najpierw próbował zaatakować zewnętrzną linią po wcześniejszym popychaniu Smitha, a następnie Smith i Reddick uwikłali się w kontakt na ostatnim okrążeniu. Preece znalazł przejazd w rozwijającej się sytuacji, wysunął się przed grupę i prowadził, gdy NASCAR z powodu kilku wypadków na przeciwległej prostej uruchomił żółtą flagę. Ponieważ w takiej sytuacji kolejność zostaje zamrożona w chwili ogłoszenia neutralizacji, jego pozycja na torze stała się oficjalnym wynikiem. Późniejsza kontrola techniczna zakończyła się bez stwierdzenia nieprawidłowości, dlatego NASCAR potwierdził zwycięstwo samochodu z numerem 60.
Za Preecem na drugim miejscu sklasyfikowano Daniela Suáreza, Reddick był trzeci, Michael McDowell czwarty, a Ricky Stenhouse Jr. piąty. Austin Cindric ukończył wyścig na szóstym miejscu i jednocześnie zapewnił sobie 15. pozycję w Chase, dziewięć punktów przed Preecem w końcowej klasyfikacji sezonu zasadniczego. Austin Dillon, Alex Bowman, Josh Berry i Cole Custer uzupełnili pierwszą dziesiątkę. Według oficjalnych wyników Preece rozpoczął wyścig z czwartego miejsca, a RFK Racing podaje, że pomimo uszkodzeń z pierwszego etapu zakończył wieczór z pięcioma okrążeniami na prowadzeniu oraz wynikami ósmego i drugiego miejsca w pierwszych dwóch etapach. Taki rozkład punktów okazał się decydujący, ponieważ nowe przepisy mocno nagradzają zwycięstwo, ale jednocześnie zachowują znaczenie punktów zdobywanych w etapach.
Nowe przepisy NASCAR sprawiły, że zwycięstwo jest cenne, ale nie daje automatycznego awansu
Rozstrzygnięcie Preece'a w Daytonie jest szczególnie interesujące w kontekście systemu wprowadzonego przez NASCAR na sezon 2026. Po ponad dekadzie fazy finałowej opartej na eliminacjach organizacja wróciła do Chase, ale bez dawnej zasady, zgodnie z którą zwycięstwo w sezonie zasadniczym niemal automatycznie gwarantowało miejsce w finale. Według oficjalnego wyjaśnienia NASCAR pierwszych 16 kierowców w punktacji po 26 wyścigach awansuje do Chase, bez rund eliminacyjnych podczas ostatnich dziesięciu wyścigów. Zwycięzca wyścigu otrzymuje obecnie 55 punktów, o 15 więcej niż w poprzednim systemie, natomiast podział punktów za pozostałe pozycje oraz punkty etapowe pozostają bez zmian. W ten sposób NASCAR chce jednocześnie nagradzać zwycięstwa i zachować znaczenie regularności przez cały sezon.
Po zakończeniu sezonu zasadniczego punkty uczestników Chase są jednorazowo resetowane zgodnie z końcową klasyfikacją. Denny Hamlin, jako najwyżej rozstawiony kierowca, rozpoczyna ostatnich dziesięć wyścigów z 2100 punktami i przewagą 25 punktów nad drugim w rozstawieniu Ryanem Blaneyem, który zaczyna z 2075. Trzecie miejsce otrzymuje 2065 punktów, po czym wartości zmniejszają się o pięć punktów aż do 16. pozycji. Preece, jako ostatni rozstawiony, rozpoczyna więc Chase z 2000 punktami, pełne 100 za Hamlinem. W tym formacie nie ma kolejnych odcięć po poszczególnych rundach: wszystkich 16 kierowców pozostaje w walce punktowej przez całą finałową część sezonu, a mistrzem zostaje ten, który po ostatnim wyścigu sezonu ma najwięcej punktów.
Van Gisbergen poza finałem mimo zwycięstwa etapowego
Dla Shane'a van Gisbergena Daytona zakończyła się całkowicie odwrotnie niż się rozpoczęła. Trzykrotny mistrz australijskiej serii Supercars wygrał pierwszy etap, co według NASCAR było jego pierwszym zwycięstwem etapowym na torze owalnym, i we wczesnej fazie dodatkowo powiększył przewagę nad Preecem. Jednak decyzja o późnym zjeździe do boksów, spadek na koniec czołowej grupy oraz końcowy wypadek zniwelowały niemal cały zapas punktowy, z którym przystępował do wyścigu. W oficjalnej wypowiedzi po wyścigu van Gisbergen pogratulował Preece'owi i podkreślił, że jeden wieczór nie definiuje całego sezonu, ale przyznał, że jest rozczarowany brakiem awansu do Chase. Końcowe 28. miejsce i 19 zdobytych punktów pozostawiły go 17 punktów poniżej granicy awansu.
Taki wynik pokazuje jednocześnie, jak specyficznym finałem sezonu zasadniczego jest Daytona. Owal o długości 2,5 mili słynie z jazdy w dużych grupach, intensywnej walki z wykorzystaniem tunelu aerodynamicznego oraz możliwości, że jeden incydent obejmie dużą liczbę samochodów, dlatego strategiczne decyzje dotyczące paliwa i pozycji często rozstrzygają się w kilku ostatnich okrążeniach. W tym wyścigu właśnie paliwo, punkty etapowe oraz moment wywieszenia końcowej żółtej flagi wspólnie przesądziły o ostatnim miejscu w Chase. Van Gisbergen przez większą część wieczoru znajdował się statystycznie w bezpieczniejszej sytuacji, ale Preece wykorzystał jedyny scenariusz dający mu pełną kontrolę nad wynikiem: walkę o samo zwycięstwo. Jego 67 punktów wystarczyło, aby całkowicie odwrócić sytuację na granicy awansu do finału.
Największe punktowane zwycięstwo w karierze Preece'a w Cup
Dla 35-letniego Preece'a wynik ma dodatkowe znaczenie ze względu na drogę, jaką przeszedł do pierwszego punktowanego zwycięstwa w Cup Series. NASCAR przypomina, że wcześniej w 2026 roku wygrał Cook Out Clash na Bowman Gray Stadium, jednak ten wyścig ma charakter pokazowy i nie daje punktów do mistrzostw. Daytona jest więc jego pierwszym pełnoprawnym triumfem w Cup zaliczanym do oficjalnej statystyki wyścigów punktowanych, odniesionym w 249. starcie. RFK Racing przypomniał także, że Preece miał na tym torze serię trudnych doświadczeń, w tym spektakularne dachowanie w letnim wyścigu w 2023 roku oraz incydenty w dwóch ostatnich edycjach Daytona 500. Zwycięstwo w tym samym miejscu, połączone z awansem do Chase, stało się więc wyraźnym punktem zwrotnym w jego karierze.
Sukces jest ważny również dla RFK Racing, który wprowadza do finałowej części sezonu dwa samochody. Chris Buescher wcześniej zapewnił sobie miejsce w Chase, a współwłaściciel zespołu Brad Keselowski po Daytonie podkreślił, że awans dwóch samochodów jest ważnym sygnałem ambicji ekipy, aby umocnić się wśród czołowych organizacji Cup Series. Preece rozpocznie jednak finał z najtrudniejszej pozycji spośród 16 kandydatów ze względu na system ponownego rozstawienia. Czeka go więc inne wyzwanie niż w Daytonie: nie wystarczy już jeden wielki wieczór, lecz w ciągu dziesięciu wyścigów będzie musiał systematycznie zmniejszać początkową stratę 100 punktów do najwyżej rozstawionego kierowcy. Pierwsza okazja nadejdzie 6 września podczas Cook Out Southern 500 na Darlington Raceway.
Do Chase awansują Denny Hamlin, Ryan Blaney, Tyler Reddick, Ty Gibbs, Chase Briscoe, Christopher Bell, Kyle Larson, Chase Elliott, Joey Logano, Chris Buescher, Daniel Suárez, Carson Hocevar, William Byron, Bubba Wallace, Austin Cindric i Ryan Preece. Według NASCAR mistrzem zostanie kierowca, który po wszystkich dziesięciu finałowych wyścigach będzie miał najwięcej punktów, bez rund eliminacyjnych i bez finału, w którym pojedynczy wyścig samodzielnie decyduje o tytule. Preece rozpocznie jako 16. rozstawiony, ale w Daytonie już pokazał, jak mocno nowy system może nagrodzić kierowcę, który jednocześnie zdobywa punkty etapowe i zwycięża wtedy, gdy presja jest największa. Jego pierwsze punktowane zwycięstwo nie jest więc jedynie osobistym rekordem, lecz także wynikiem, który na ostatnich kilometrach sezonu zasadniczego zmienił całą strukturę walki o mistrzostwo 2026.
Źródła:
- NASCAR - oficjalna relacja z wyścigu Coke Zero Sugar 400, wyniki, kluczowe incydenty, klasyfikacja etapowa i potwierdzenie zwycięstwa Preece'a (link)
- NASCAR - relacja o braku awansu Shane'a van Gisbergena do Chase, kalkulacja punktowa i wyjaśnienie późnej strategii paliwowej (link)
- NASCAR - oficjalne wyjaśnienie formatu The Chase na sezon 2026, systemu punktowego, ponownego rozstawienia i finału bez rund eliminacyjnych (link)
- RFK Racing - zespołowe podsumowanie Daytony, pozycja startowa Preece'a, wyniki etapów, liczba okrążeń na prowadzeniu i kontekst dla RFK Racing (link)
- Motorsport.com - oficjalna klasyfikacja wyścigu i potwierdzenie pierwszego zwycięstwa Preece'a w Cup w jego 249. starcie (link)
- NASCAR - analiza zwycięstwa Preece'a oraz kontekst jego wcześniejszych trudnych występów w Daytonie (link)