Olivia Rodrigo zebrała 10 milionów dolarów: Daisy Chain Fields połączył festiwal muzyczny z pomocą kobietom i dziewczętom
Olivia Rodrigo ogłosiła, że jej nowy festiwal Daisy Chain Fields zapewnił 10 milionów dolarów amerykańskich dla dziesięciu organizacji non-profit działających na rzecz kobiet i dziewcząt w Stanach Zjednoczonych oraz innych częściach świata. Kwotę przedstawiono 28 sierpnia, dzień przed pierwszą edycją festiwalu w Great Park w Irvine w Kalifornii, podczas specjalnego spotkania z liderkami oraz przedstawicielkami i przedstawicielami organizacji partnerskich. Według komunikatu organizacji Jhpiego, która znajduje się wśród beneficjentów środków, sto procent dochodu netto festiwalu przeznaczono dla partnerów, których działalność obejmuje zdrowie reprodukcyjne i matczyne, ochronę przed przemocą ze względu na płeć, bezpieczeństwo ekonomiczne, prawa pracownicze, wsparcie rodzin oraz równość płci. Rodrigo podziękowała przy tym publiczności, która kupiła bilety, artystkom występującym bez honorariów, sponsorom i darczyńcom, zaznaczając, że właśnie ich wspólny wkład umożliwił osiągnięcie kwoty 10 milionów dolarów. Organizatorzy nie ogłosili, że każda z dziesięciu organizacji otrzyma równą kwotę, dlatego indywidualny podział środków nie został dotąd publicznie potwierdzony.
Festiwal pomyślano jako wydarzenie muzyczne i platformę oddziaływania społecznego
Daisy Chain Fields nie został przedstawiony wyłącznie jako jednodniowy program koncertowy, lecz jako projekt, który próbuje połączyć muzykę i dużą bazę fanów z konkretnym zaangażowaniem społecznym. Według oficjalnych informacji festiwalu oraz miasta Irvine projekt zainicjowała Olivia Rodrigo, natomiast za produkcję odpowiada C3 Presents. Pierwszą edycję zaplanowano na 29 sierpnia w Great Park, dużej przestrzeni publicznej w centrum Orange County w południowej Kalifornii, gdzie na potrzeby festiwalu wykorzystano kilka stref parku i dwie sceny. Miasto Irvine poinformowało przed wydarzeniem, że festiwal został wyprzedany, a przestrzeń zorganizowano z myślą o znacznie większej pojemności niż standardowy amfiteatr Great Park Live, z możliwością przyjęcia do 45 000 odwiedzających. Według harmonogramu organizatorów program festiwalu trwa od godziny 10.30 do 22 czasu pacyficznego. W momencie ostatniego sprawdzenia festiwal według czasu lokalnego w Kalifornii nadal trwał, dlatego ostateczna liczba uczestników oraz ewentualne dodatkowe wyniki finansowe nie zostały jeszcze oficjalnie opublikowane.
Wynik charytatywny był więc znany jeszcze przed zakończeniem pierwszego dnia festiwalu. Podczas prezentacji 28 sierpnia Rodrigo podkreśliła, że Daisy Chain Fields powstał z idei tego, co można osiągnąć, gdy ludzie łączą siły, aby wspierać się nawzajem. Według oficjalnego komunikatu wszystkie dziesięć organizacji non-profit otrzymuje wsparcie z funduszu festiwalu, a ich działalność nie ogranicza się do jednego tematu ani jednego kraju. Niektóre organizacje koncentrują się na usługach zdrowotnych i prawach reprodukcyjnych, inne na bezpieczeństwie osób, które doświadczyły przemocy, pomocy materialnej dla rodzin, zdrowiu społeczności rdzennych lub sytuacji nisko opłacanych pracownic. Dzięki temu charytatywna konstrukcja festiwalu jest szersza od klasycznego modelu koncertu dobroczynnego, w którym dochód kierowany jest do jednej instytucji albo na jeden problem.
Dziesięć organizacji łączy wspólny nacisk na prawa, zdrowie i bezpieczeństwo ekonomiczne
Według listy opublikowanej przez organizatorów i miasto Irvine środki przeznaczono dla następujących partnerów:
- Baby2Baby zapewnia podstawowe artykuły dzieciom i rodzinom żyjącym w ubóstwie, w tym pieluchy, żywność, odzież i inne produkty potrzebne w codziennym życiu.
- Black Mamas Matter Alliance koncentruje się na prawach, szacunku i zasobach potrzebnych czarnym matkom przed ciążą, w jej trakcie i po niej, ze szczególnym naciskiem na zdrowie matek.
- Center for Reproductive Rights wykorzystuje postępowania prawne i rzecznictwo, aby chronić prawa reprodukcyjne oraz dostęp do opieki zdrowotnej w Stanach Zjednoczonych i na arenie międzynarodowej.
- FreeFrom działa na rzecz bezpieczeństwa ekonomicznego osób, które doświadczyły przemocy ze względu na płeć, zapewnia bezpośrednią pomoc finansową i opowiada się za niezależnością finansową osób ocalałych z przemocy.
- Jhpiego, organizacja powiązana z Johns Hopkins University, współpracuje ze społecznościami i systemami ochrony zdrowia w wielu krajach, aby wysokiej jakości opieka zdrowotna była bardziej dostępna dla kobiet, dziewcząt i ich rodzin.
- Johns Hopkins Center for Indigenous Health współpracuje ze społecznościami rdzennymi w USA przy programach dotyczących zdrowia i dobrostanu, badaniach prowadzonych zgodnie z potrzebami społeczności oraz rozwijaniu przywództwa w dziedzinie zdrowia publicznego.
- National Domestic Workers Alliance organizuje osoby pracujące w gospodarstwach domowych w USA oraz opowiada się za prawami pracowniczymi, ochroną i godnymi warunkami dla osób opiekujących się dziećmi, osobami starszymi i gospodarstwami domowymi.
- National Institute for Reproductive Health współpracuje z partnerami stanowymi i lokalnymi nad dostępem do reprodukcyjnej opieki zdrowotnej, ochroną danych zdrowotnych i poprawą warunków związanych z ciążą i porodem.
- National Women’s Law Center zajmuje się sprawiedliwością płci poprzez postępowania prawne, politykę publiczną i rzecznictwo, w tym kwestie dyskryminacji, praw ekonomicznych oraz dostępu do opieki zdrowotnej.
- Planned Parenthood poprzez sieć centrów zdrowia zapewnia opiekę w zakresie zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego, w tym antykoncepcję, badania przesiewowe w kierunku niektórych rodzajów nowotworów oraz inne usługi medyczne.
Wspólnym mianownikiem tych organizacji jest dążenie do traktowania barier zdrowotnych, prawnych i ekonomicznych jako wzajemnie powiązanych problemów. W praktyce kobieta doświadczająca przemocy może jednocześnie mieć problemy z mieszkaniem, dochodami, dostępem do opieki zdrowotnej lub ochroną prawną, podczas gdy zdrowie matek zależy zarówno od dostępności wysokiej jakości opieki, jak i od warunków społecznych, w których żyje rodzina. Właśnie dlatego fundusz festiwalowy rozdzielono między organizacje o różnych obszarach specjalizacji. Oficjalny komunikat nie podaje dokładnych indywidualnych kwot dla każdej organizacji, ale potwierdza, że wszystkie będą beneficjentami dochodu netto festiwalu.
Artystki zrezygnowały z honorariów, a festiwal został wyprzedany
Ważną częścią modelu finansowego jest fakt, że artystki zgodziły się wystąpić bez honorariów. Jhpiego w publikacji przed festiwalem podało, że wszyscy wykonawcy programu uczestniczą bez wynagrodzenia, co zmniejsza jeden z największych kosztów dużych wydarzeń muzycznych i zwiększa kwotę, którą można skierować do partnerów non-profit. Rodrigo w swoich podziękowaniach szczególnie wyróżniła właśnie artystki, obok publiczności, sponsorów i darczyńców. Oznacza to, że kwoty 10 milionów dolarów nie przedstawiono wyłącznie jako rezultatu sprzedaży biletów, lecz jako wspólny efekt kilku źródeł finansowania oraz rezygnacji z części typowych kosztów festiwalowych. Jednocześnie organizatorzy podkreślają, że chodzi o dochód netto, czyli kwotę po odliczeniu kosztów, a nie całkowity obrót brutto festiwalu.
Program zgromadził artystki z różnych pokoleń i gatunków muzycznych. Wśród zapowiedzianych nazw znaleźli się Bikini Kill, Chappell Roan, Doechii, Garbage, Mitski, Santigold, The Breeders oraz sama Olivia Rodrigo, natomiast jako gościnie specjalne wymieniono Karen O, Sarah McLachlan i Stevie Nicks. Według relacji The Guardian przed wydarzeniem Rodrigo osobiście zapraszała artystki, a koncepcja festiwalu celowo ograniczała wrażenie hierarchii między nimi: występy nie miały się nakładać, a nazwiska i nazwy na materiałach promocyjnych przedstawiono bardziej równorzędnie, niż jest to zwykle praktykowane na dużych festiwalach. Takie podejście odpowiadało podstawowej idei Daisy Chain Fields — postawić wspólnotę i współpracę ponad typową festiwalową rywalizację o uwagę.
Związek z Lilith Fair i tradycją festiwali skoncentrowanych na kobietach
Daisy Chain Fields otwarcie nawiązuje do historii festiwali, które próbowały zapewnić kobietom więcej przestrzeni na scenach i poza nimi. The Guardian podaje, że najbardziej bezpośrednią inspiracją Rodrigo był Lilith Fair, objazdowy festiwal uruchomiony przez Sarah McLachlan w 1997 roku jako platforma dla artystek muzycznych w okresie, gdy promotorzy często twierdzili, że kilka wykonawczyń nie może z powodzeniem dzielić tego samego dużego programu koncertowego. Według tego samego raportu McLachlan była pierwszą osobą, z którą Rodrigo skontaktowała się, gdy zaczęła rozwijać pomysł własnego festiwalu, a następnie sama stała się częścią programu w Irvine. W tym sensie Daisy Chain Fields nie został pomyślany jako nostalgiczna rekonstrukcja formatu z lat 90., lecz jako jego współczesna wersja, powiązana z dzisiejszymi kwestiami zdrowia reprodukcyjnego, bezpieczeństwa ekonomicznego i równości płci.
Ważny jest również szerszy kontekst branży muzycznej. Duże festiwale w ostatnich latach zwiększyły liczbę artystek, ale dyskusja o reprezentacji kobiet wśród głównych wykonawców programu nie zniknęła. The Guardian, powołując się na raport inicjatywy Book More Women za 2025 rok, podał, że kobiety stanowiły 21,6 procent headlinerów na dziewięciu analizowanych dużych festiwalach. Daisy Chain Fields odpowiedział na ten problem radykalnie prostą koncepcją: program został zbudowany wokół kobiet i kobiecych projektów, a jednocześnie przestrzeń festiwalową wykorzystano do prezentowania organizacji zajmujących się problemami bezpośrednio wpływającymi na życie kobiet i dziewcząt. W ten sposób reprezentacja kulturowa łączy się z wymiernym wkładem finansowym.
Aktywizm nie ograniczył się wyłącznie do darowizny
Organizatorzy rozszerzyli komponent charytatywny również na treści dostępne na terenie festiwalu. Według oficjalnego komunikatu strefę nazwaną Daisy Chain Reaction zaprojektowano tak, aby odwiedzający mogli bezpośrednio rozmawiać z przedstawicielkami i przedstawicielami wszystkich dziesięciu partnerów non-profit, poznać ich działalność i dowiedzieć się, w jaki sposób mogą się zaangażować. Festiwal zapowiedział również przestrzeń dla firm i działalności prowadzonych przez kobiety, artystek wizualnych, lokalnych sprzedawców, instalacji artystycznych i innych projektów kreatywnych. Taki model próbuje uniknąć sytuacji, w której przesłanie dobroczynne pozostaje wyłącznie częścią materiałów marketingowych, bez kontaktu między publicznością a organizacjami, do których kierowana jest pomoc.
W kampanię włączono także dodatkowych partnerów zajmujących się wolontariatem, zaangażowaniem obywatelskim i zrównoważonym rozwojem. Według danych opublikowanych w komunikacie Jhpiego, L.A. Works poprzez inicjatywę związaną z festiwalem zorganizowało niemal 3.000 godzin wolontariatu z udziałem ponad 600 fanów w 20 organizacjach na terenie Los Angeles. Bezpartyjna organizacja HeadCount, zajmująca się rejestracją wyborców i uczestnictwem obywatelskim, miała być również obecna na terenie festiwalu, a partnerstwo z Daisy Chain Fields do tego momentu, według tego samego źródła, pobudziło ponad 45.000 różnych działań obywatelskich. Organizacja REVERB została włączona w część programu poświęconą ograniczaniu odpadów i ponownemu wykorzystaniu, między innymi poprzez sprzedaż butelek na wodę wielokrotnego użytku. Dane te pokazują, że projekt od początku budowano jako szerszą kampanię, a nie jedynie jednodniową zbiórkę pieniędzy.
Great Park otrzymał wydarzenie o festiwalowej pojemności
Dla Irvine Daisy Chain Fields stanowił również ważny test rozszerzonych możliwości Great Park jako dużej przestrzeni koncertowej i festiwalowej. Miasto poinformowało w czerwcu, że na potrzeby wydarzenia wykorzystane zostanie Great Park Live, miejski amfiteatr, a także dodatkowe obszary parku, na których ustawiono główną scenę. Standardową pojemność Great Park Live wcześniej zwiększono do 10.000 osób, natomiast specjalna konfiguracja festiwalowa umożliwiła łączną pojemność do 45.000 osób. Przed wydarzeniem miasto zapowiedziało również tymczasowe zamknięcia części parku i okolicznych dróg ze względu na montaż infrastruktury, bezpieczeństwo oraz spodziewany wzrost ruchu. Daje to dodatkową miarę skali pierwszej edycji festiwalu: od początku pomyślano go na poziomie dużych amerykańskich jednodniowych festiwali, a nie jako mały koncert charytatywny.
W ujęciu finansowym wynik 10 milionów dolarów osiągnięty przed zakończeniem pierwszej edycji ustanawia wysoki próg dla ewentualnych przyszłych odsłon. Organizatorzy dotąd nie ogłosili, czy Daisy Chain Fields stanie się regularnym corocznym festiwalem, ani nie potwierdzili modelu przyszłego finansowania. Potwierdzono natomiast, że dochód netto z pierwszej edycji trafi do dziesięciu organizacji partnerskich oraz że kwota ogłoszona przez Rodrigo osiągnęła 10 milionów dolarów jeszcze przed otwarciem bram festiwalu. Ponieważ ostateczne rozliczenie po wydarzeniu nie zostało opublikowane w momencie ostatniego sprawdzenia, nie wiadomo, czy suma ta jeszcze wzrośnie.
Dla Rodrigo, która zaprojektowała ten projekt jako połączenie wydarzenia muzycznego i platformy oddziaływania społecznego, kluczową wartość festiwalu można na razie mierzyć konkretną liczbą. Dziesięć milionów dolarów postawiło Daisy Chain Fields wśród bardziej zauważalnych charytatywnych projektów muzycznych roku jeszcze przed zakończeniem pierwszego dnia festiwalu. Równie ważne jest to, że środki kierowane są do organizacji, które mają już istniejące programy, infrastrukturę i doświadczenie w opiece zdrowotnej, ochronie prawnej, wzmacnianiu pozycji ekonomicznej i pracy ze społecznościami. To, czy ten model stanie się trwałą częścią sceny festiwalowej, będzie zależało od przyszłych edycji, ale pierwsza edycja już pokazała, jak bardzo można zwiększyć efekt finansowy, gdy sprzedaż biletów, darowizny, sponsoring i rezygnacja z honorariów artystycznych zostaną połączone wokół jednego jasno określonego celu.
Źródła:
- Jhpiego – oficjalny komunikat o darowiźnie w wysokości 10 milionów dolarów, dziesięciu organizacjach partnerskich, artystkach występujących bez honorariów i dodatkowych inicjatywach społecznych (link)
- City of Irvine – oficjalne informacje o utworzeniu festiwalu, produkcji, lokalizacji, programie i zwiększonej pojemności Great Park (link)
- City of Irvine – informacje o wyprzedanym festiwalu, harmonogramie oraz tymczasowych zamknięciach w Great Park i okolicy (link)
- Daisy Chain Fields – oficjalna strona festiwalu z informacjami o programie, partnerach non-profit i atrakcjach na miejscu (link)
- The Guardian – kontekst dotyczący powstania festiwalu, osobistych zaproszeń Rodrigo dla artystek, związku z Lilith Fair i reprezentacji kobiet w programach festiwalowych (link)
- Rolling Stone Australia – niezależne potwierdzenie ogłoszenia kwoty 10 milionów dolarów oraz podziękowań Rodrigo dla publiczności, artystek, sponsorów i darczyńców (link)