Chase Briscoe zwyciężył w Chicagoland: Joe Gibbs Racing zablokował podium, Toyota zdominowała powrotny wyścig NASCAR Cup Series
Chase Briscoe odniósł pierwsze zwycięstwo w sezonie 2026 NASCAR Cup Series po tym, jak 05 lipca 2026 roku triumfował w wyścigu eero 400 na Chicagoland Speedway w Joliet, w stanie Illinois. Według oficjalnego raportu NASCAR kierowca Joe Gibbs Racing w końcówce odparł presję kolegi z zespołu, Christophera Bella, i minął linię mety z przewagą 0,276 sekundy. Trzecie miejsce zajął Denny Hamlin, również z Joe Gibbs Racing, więc zespół całkowicie naznaczył powrót NASCAR Cup Series na 1,5-milowy tri-owal po siedmiu latach nieobecności w kalendarzu. Dla Briscoe było to pierwsze zwycięstwo w sezonie, pierwsze na Chicagoland Speedway i szóste w karierze w najwyższej klasie NASCAR. Wynik jednocześnie potwierdził mocny wieczór Toyoty, ponieważ według raportu NASCAR siedem samochodów tego producenta ukończyło wyścig w pierwszej dziesiątce, co określono jako najlepszy wynik Toyoty w jednym wyścigu Cup Series.
Końcówka rozstrzygnięta strategią w boksie
Wyścig długo kontrolował William Byron, który według oficjalnych danych NASCAR wygrał oba początkowe etapy i prowadził najwięcej okrążeń, ale końcówka należała do Briscoe po kluczowej zmianie strategii podczas ostatniego cyklu zjazdów do boksu. NASCAR Wire Service podaje, że Byron był na prowadzeniu, gdy Briscoe zjechał do boksu na 215. z łącznie 267 okrążeń, natomiast Byron zareagował okrążenie później. Ta różnica okazała się decydująca: Briscoe przejął prowadzenie w tej wymianie, a następnie utrzymał je przez ostatnie 46 okrążeń, choć Bell w końcowych okrążeniach stopniowo zmniejszał stratę. Byron ostatecznie ukończył wyścig na czwartym miejscu, za trójką Joe Gibbs Racing, natomiast Alex Bowman zanotował piąte miejsce i swój pierwszy finisz w pierwszej piątce od wyścigu w Teksasie w maju.
Według raportu NASCAR ostatni etap przebiegł bez nowych żółtych flag po restarcie na 172. okrążeniu, co pozostawiło czołowym ekipom bardzo mało miejsca na korekty. W takich okolicznościach Briscoe musiał zarządzać oponami, ruchem dublowanych samochodów i presją Bella, a w samej końcówce pomogły mu auta znajdujące się okrążenie za liderami. Po wyścigu Briscoe powiedział, że miał szczęście z dublowanymi samochodami, ale podkreślił też, że spodziewał się czystej walki, bo po drugiej stronie miał kolegę z zespołu. Bell na ostatnim okrążeniu stracił wystarczającą przyczepność w brudnym powietrzu za prowadzącym samochodem, więc nie zdołał rozpocząć ataku, który dałby mu pierwsze zwycięstwo w sezonie. Oficjalna tabela wyników NASCAR pokazuje, że Briscoe prowadził 51 okrążeń, Hamlin 30, a Bubba Wallace 35 okrążeń, co potwierdza, że wyścig nie sprowadził się do dominacji jednego kierowcy, lecz do taktycznego zwrotu w końcówce.
Joe Gibbs Racing osiągnął wielki wynik zespołowy
Joe Gibbs Racing uzyskał wynik 1-2-3 z Briscoe, Bellem i Hamlinem, a NASCAR Wire Service poinformował, że był to ósmy taki rezultat w historii organizacji. Szczególnie ważne jest to, że taki wynik wydarzył się w wyścigu, który miał szersze znaczenie z powodu powrotu Chicagoland Speedway do kalendarza Cup. Hamlin rozpoczął weekend od zdobycia pole position, a Jayski przekazał oficjalne dane kwalifikacyjne, według których okrążenie 30,296 sekundy i średnia prędkość 178,241 mili na godzinę dały Hamlinowi czwarte pole position w sezonie i 52. w karierze. W wyścigu musiał jednak przebijać się także po wolniejszym postoju w pierwszym etapie, ale w końcówce ponownie dotarł do walki o podium. Zwycięstwo Briscoe w samochodzie numer 19 dodatkowo umocniło wrażenie, że Joe Gibbs Racing w środku regularnej części sezonu znalazł szerokość wyników we wszystkich swoich głównych samochodach.
Toyota wyciągnęła z wyścigu niemal maksymalny wynik. Oprócz trzech samochodów Joe Gibbs Racing na podium, w pierwszej dziesiątce ukończyli Bubba Wallace, Ty Gibbs, Corey Heim i Riley Herbst, więc japoński producent i jego partnerskie zespoły miały bardzo mocny argument na torze, który tradycyjnie nagradza efektywność aerodynamiczną, stabilność w ruchu i dobre tempo w długich seriach okrążeń. Według oficjalnego raportu siedem samochodów Toyoty w top 10 było rekordowym osiągnięciem producenta w jednym wyścigu Cup Series. Taki wynik jest szczególnie wartościowy, ponieważ Chicagoland to 1,5-milowy intermediate oval, typ toru, który często służy jako wskaźnik formy dla większej części kalendarza. Dla Joe Gibbs Racing i Toyoty zwycięstwo nie było tylko indywidualnym sukcesem, lecz potwierdzeniem, że pod względem strategicznym i technicznym byli o krok przed konkurencją w decydującej części wyścigu.
Byron bez zwycięstwa po dwóch wygranych etapach
William Byron był centralną postacią pierwszej części wyścigu. Według NASCAR wygrał pierwszy etap liczący 80 okrążeń, następnie wygrał także drugi etap i wszedł w końcówkę jako kierowca z najlepszą kontrolą wyścigu. Jego Chevrolet numer 24 pokazywał prędkość na czystym torze, a oficjalne wyniki odnotowują, że ukończył wyścig na czwartym miejscu z dużą liczbą prowadzonych okrążeń. Mimo to decydujący cykl pod zieloną flagą zmienił układ sił, ponieważ Briscoe wcześniejszym zjazdem do boksu zdobył kluczową pozycję na torze. Byron po wyścigu, według NASCAR Wire Service, powiedział, że zwycięstwo było blisko i że zespół od pewnego czasu go szuka, ale w ostatniej serii okrążeń nie miał tempa, którym mógłby odpowiedzieć Briscoe i samochodom ze świeższymi oponami.
Wynik Byrona pozostaje ważny także w kontekście walki o regularną część sezonu i In-Season Challenge, ale Chicagoland pozostanie dla jego zespołu niewykorzystaną okazją. Hendrick Motorsports miał jeszcze jeden samochód o dużym potencjale w Kyle'u Larsonie, lecz wyścig Larsona został skompromitowany na 93. okrążeniu. NASCAR podaje, że Larson, jadąc na trzeciej pozycji, obrócił się na wyjściu z czwartego zakrętu i pozostał w trawie, przez co stracił kilka okrążeń, podczas gdy służby bezpieczeństwa sprowadzały go z powrotem na tor. Ukończył dopiero na 34. miejscu, co jednocześnie dało Byronowi awans w In-Season Challenge w ich bezpośrednim pojedynku. Taki rozwój wydarzeń pokazał, jak bardzo Chicagoland karał nawet najmniejszy błąd, zwłaszcza w fazach wyścigu, w których tempo liderów było wysokie, a pozycje na torze trudno było odzyskać.
Niespokojne pierwsze dwa etapy i problemy konkurentów
Chociaż końcówka była czysta i taktyczna, pierwsze dwa etapy przyniosły serię incydentów. NASCAR poinformował, że już na pierwszym okrążeniu doszło do kolizji, w której Ryan Preece wpadł w kłopoty po kontakcie i zamieszaniu w drugim zakręcie, a debiutant Connor Zilisch stracił kontrolę, unikając incydentu, i uderzył w wewnętrzną ścianę. Zilisch został przebadany i wypuszczony z centrum opieki medycznej na torze, ale ukończył wyścig bez przejechanego okrążenia, na 38. miejscu. Według NASCAR był to jego siódmy DNF w sezonie i piąty w ostatnich siedmiu wyścigach, choć tydzień wcześniej na Sonoma Raceway osiągnął swój pierwszy finisz w pierwszej dziesiątce w Cup Series. Preece po naprawach wrócił do wyścigu, ale ukończył go na 32. miejscu, przez co stracił ważne punkty w walce wokół granicy playoffów.
Drugi znaczący cios poniósł Tyler Reddick. NASCAR poinformował, że na 131. okrążeniu samochód Reddicka numer 45, Toyota zespołu 23XI Racing, przejechał po odłamanym elemencie z innego samochodu, który uszkodził chłodnicę. Z powodu wycieku płynu na torze pojawiła się żółta flaga, a Reddick musiał zjechać do garażu na naprawę. Był to duży cios dla kierowcy, który w sezonie 2026 miał już pięć zwycięstw i wcześniej posiadał wyraźną przewagę punktową, ale po problemach w ostatnich wyścigach oddał prowadzenie w klasyfikacji Hamlinowi. Według oficjalnego raportu NASCAR, Reddick po naprawie stracił dużą liczbę okrążeń i po Chicagoland tracił 44 punkty do Hamlina w klasyfikacji generalnej.
Powrót Chicagoland miał znaczenie sportowe i rynkowe
Chicagoland Speedway nie był tylko kolejnym przystankiem w kalendarzu. Według komunikatu samego toru wyścig eero 400 był wyprzedany, a organizator podał, że na trybunach byli kibice z 31 krajów i wszystkich 50 stanów USA. Ten sam komunikat podaje, że 59 procent kupujących bilety po raz pierwszy uczestniczyło w wydarzeniu NASCAR, co nadaje dodatkową wagę powrotowi toru do kalendarza. Chicagoland Speedway został otwarty w 2001 roku i przez 18 sezonów był częścią najwyższej klasy NASCAR, zanim po 2019 roku zniknął z harmonogramu. W oficjalnym opisie organizatora podano, że jest to bardzo konkurencyjny 1,5-milowy tri-owal w Joliet, niedaleko obszaru metropolitalnego Chicago.
Powrót toru nastąpił w momencie, gdy intermediate ovals ponownie odgrywają ważną rolę w Cup Series, zwłaszcza po wprowadzeniu samochodu Next Gen w 2022 roku. Chicagoland Speedway w swoim komunikacie podkreślił, że wzrost zainteresowania takimi torami był jednym z powodów zwiększonego popytu. Wyścig 05 lipca 2026 roku zaoferował dokładnie to, co takie tory często dają: połączenie długich serii pod zieloną flagą, wrażliwej aerodynamiki w ruchu, dużego znaczenia boksów i poważnych konsekwencji każdego błędu. Dla NASCAR wyprzedany wyścig i międzynarodowa obecność publiczności były dodatkowymi wskaźnikami, że powrót do Joliet można postrzegać zarówno jako sukces sportowy, jak i komercyjny.
Top 10 i kontynuacja In-Season Challenge
Oficjalną pierwszą dziesiątkę zamknęli Chase Briscoe, Christopher Bell, Denny Hamlin, William Byron, Alex Bowman, Bubba Wallace, Ryan Blaney, Ty Gibbs, Corey Heim i Riley Herbst. Briscoe za zwycięstwo zdobył 70 punktów według oficjalnej strony wyników NASCAR, natomiast Byron, dzięki zwycięstwom etapowym i dużej liczbie okrążeń na prowadzeniu, zgromadził 53 punkty mimo czwartego miejsca. Wyścig miał 28 zmian prowadzenia wśród 13 kierowców i siedem okresów neutralizacji trwających łącznie 43 okrążenia, co potwierdza, że rytm rywalizacji był zmienny, zanim ostatni etap przekształcił się w długą strategiczną serię. Ostateczny rozwój wydarzeń dał Briscoe kluczowy impuls w sezonie, Bellowi kolejne drugie miejsce bez zwycięstwa, a Hamlinowi stabilny wynik punktowy po pole position.
NASCAR podał także pary, które awansowały do ćwierćfinału In-Season Challenge. Dalej przeszli Briscoe kosztem Ty'a Gibbsa, Byron kosztem Larsona, Bowman kosztem Austina Cindrica, Chase Elliott kosztem Michaela McDowella, Hamlin kosztem Erika Jonesa, Bell kosztem Chrisa Bueschera, Todd Gilliland kosztem Carsona Hocevara i Blaney kosztem Shane'a van Gisbergena. Następny wyścig In-Season Challenge i regularnej części Cup Series to Quaker State 400 Available at Walmart na EchoPark Speedway niedaleko Atlanty, zaplanowany na 12 lipca 2026 roku według czasu wschodnioamerykańskiego. Po Chicagoland Briscoe wchodzi w ten weekend z pierwszym zwycięstwem w sezonie, Joe Gibbs Racing z dowodem zespołowej dominacji, a Toyota z najsilniejszym zbiorowym występem sezonu na jednym z torów, które mogą być bardzo ważne dla szerszego obrazu mistrzostw.
Źródła:
- NASCAR – oficjalny raport z wyścigu eero 400 na Chicagoland Speedway, w tym zwycięzca, końcówka, etapy, incydenty i kontynuacja In-Season Challenge (link)
- NASCAR – oficjalna strona wyników wyścigu, kolejność, margines zwycięstwa, liczba prowadzonych okrążeń i punkty (link)
- NASCAR – oficjalna klasyfikacja NASCAR Cup Series po Chicagoland Speedway, 19. wyścigu sezonu 2026 (link)
- Chicagoland Speedway – oficjalny komunikat o wyprzedanym wyścigu, powrocie toru do kalendarza, międzynarodowej publiczności i podstawowych danych o torze (link)
- Jayski – strona wyścigu eero 400 z harmonogramem, danymi kwalifikacyjnymi i informacjami o weekendzie na Chicagoland Speedway (link)